vertical_align_top

Tijdens koude nachten gaan de veldwerkers van Ontmoeting op zoek naar daklozen. Eén van hen is Petra van Aalst. Zij neemt u graag mee tijdens haar bezoek bij Hans.

We weten van Hans dat hij het niet altijd fijn vindt om wakker gemaakt te worden, hij kan dan boos reageren. Eén van ons loopt voorzichtig naar hem toe en roept zijn naam. Hans schiet omhoog en als hij ons herkent, begroet hij ons rustig. We vragen of hij warm ligt. Hij heeft in ieder geval een goede slaapzak en Hans geeft aan prima te liggen. Ook bij hem gaat een warm bekertje soep er grif in. De nachtopvang? Nee, dat is niets voor hem. Hij slaapt nog liever buiten. Erg spraakzaam over zijn situatie is Hans niet maar wat wil je ook als je wakker gemaakt wordt. Als collega's hebben we het her nog een over... waarom zou je toch op zo'n koude plek gaan liggen? Het is er weliswaar droog maar daar is ook alles mee gezegd.

Buiten slapen, je moet er toch niet aan denken?!

Voor sommigen is dit nog altijd beter dan slapen in een slaapzaal met anderen, waar regels zijn, waar je aan tijd gebonden bent. Beter, omdat slapen in de nachtopvang tot problemen leidt. Is buiten slapen een keus? Het is maar vanuit welk perspectief je het bekijkt…. Als ik om 3 uur ’s nachts m’n dekbed over me heen trek, denk ik nog even aan de afgelopen uren. Nee, ik kan me echt niet voorstellen hoe het is om buiten in de kou te slapen op een harde ondergrond. En ik moet denken aan dat lied:

Ik wens jou een dak boven je hoofd
Dat je huis een thuis mag zijn, je tafel vol met brood
Dat je rustig slapen kunt, de hele nacht
Dat de liefde van je leven op je wacht

Een muur voor de wind
Een vuur voor de kou
Een jas voor de regen
En een vriend dichtbij jou